ศิลปินเอก

 ไววิทย์ เพื่อชีวิต
เผยแพร่เมื่อ: โดย: 60ss

คอร์ดเพลง ศิลปินเอก ไววิทย์
เนื้อร้อง/ทำนอง: ไปรวิทย์ สุขเกษมเรียบเรียง: สูนนาก อยู่สมโรง และคณะติดต่องานแสดง: 0639166983

Em | Em |Em | Em |
Em D | C B7 |Em | Em |

Em | Em |Em | Em |
Em D | C B7 |Em | Em |

 Em   ทุก ๆ วันแต่เช้า.. เขGาจะไปเข้างาD B7   ทุก ๆ เย็นปิดร้าน จับกีตาEmร์ออกมาร้องเพลง B7   เขามีความใฝ่ฝัน.. สักวันEmจะเป็นศิลปิน B7   ราวกางปีกโบยบิน เขาทิ้งงาEmนเลือกการบรรเลง

 Em  คว้ารถไฟด้วยหวัง ปลายทาGงถึงหัวลำโพD B7  หนุ่มในวัยกระทง มุ่งตรEmงสู่ชานชาลา B7  เป้หนึ่งใบ สะพาEmยกีตาร์หนึ่งตัว B7  คืนสล่างสลัว เขาล้มตัEmวลงนอนอาศัย

Em | Em |Em | Em |
Em D | C B7 |Em | Em |

 Em  ย่ำบนทางอับเฉา สองเท้GายังมีกำลัD B7  ยืนเปิดหมวกลำพัง เซซังEm ค่ำไป จรไป B7  เก็บเศษเงินเป็นทุน.. จากคนEmใจบุญสุนทาน B7  จำเอาไว้สักวัน เขานั้นEmศิลปินใหญ่

 C  มาบรรเลงในร้านเหล้Dา ให้คนเมาได้บรรเทิG C  คืนวันอันรื่นเริDง เขาทำGความฝันหล่นหาย C  กาลเวลาเนิ่นนาDน..ทำใจคนให้เปลี่ยนGแปลง C  ยืนกลางไฟส่องแสDง..ในเมือB7งของความเมาEmมาย

บางคนนั้นก็จะฟังเพลงร็อEmบางคนนั้นก็จะฟังเพลงบูลB7ส์กินเหล้าเมาเขามาลองเล่นดูAmช่างอดสู เพี้ยนมา เพี้ยนไEm

เสพเข้าไปเถอะยEmา ไหวป่ะกินเข้าไปสุราB7 เมามายจนร่างกายทรุดโทรAmเนื้อตัวทรุดโทรมเมื่อตัวเข้าโน้B7มไปเป็นเนื้อร้าย

เขากรีดร้องเสียใEmจ  เขาถดถอยหลังไEmเขาหวาดกลัวความตาEmย  เขาหัวใจสลาB7ย..

Em B7 | B7 | Em |B7 | Em |
Em | Em |Em B7 | B7 | B7 |
Em | Em |Em | Em | Em B7 |

Em D | C B7 | Em |
Em D | C B7 | Em |

   ทุก ๆ วันแต่เช้า เขGาจะไปเข้างาD B7  ใครก็คงต้องการ..ปรารถนEmาเป็นอยู่สบาย B7  ราตรีนี้มืดมนต์ เขาหลุดพ้นEmจากความทรุดโทรม B7  เถอะไปปลอบประโลม ในปEmรโลกต่อไป

* | * | * | * |



ฟังเพลง - ศิลปินเอก ไววิทย์ - YouTube

เนื้อเพลง ศิลปินเอก ไววิทย์ ทุกๆวันแต่เช้า เขาจะไปเข้างาน ทุกๆเย็นปิดร้าน จับกีตาร์ออกมาร้องเพลง เขามีความใฝ่ฝัน สักวันจะเป็นศิลปิน ราวกางปีกโบยบิน เขาทิ้งงานเลือกการบรรเลง คว้ารถไฟด้วยหวัง ปลายทางถึงหัวลำโพง หนุ่มในวัยกระทง มุ่งตรงสู่ชานชาลา เป้หนึ่งใบ สะพายกีตาร์หนึ่งตัว คืนสล่างสลัว เขาล้มตัวลงนอนอาศัย ย่ำบนทางอับเฉา สองเท้ายังมีกำลัง ยืนเปิดหมวกลำพัง เซซัง ค่ำไป จรไป เก็บเศษเงินเป็นทุน จากคนใจบุญสุนทาน จำเอาไว้สักวัน เขานั้นศิลปินใหญ่ มาบรรเลงในร้านเหล้า ให้คนเมาได้บรรเทิง คืนวันอันรื่นเริง เขาทำความฝันหล่นหาย กาลเวลาเนิ่นนานทำใจคนให้เปลี่ยนแปลง ยืนกลางไฟส่องแสงในเมืองของความเมามาย บางคนนั้นก็จะฟังเพลงร็อก บางคนนั้นก็จะฟังเพลงบูลส์ กินเหล้าเมาเขามาลองเล่นดู ช่างอดสู เพี้ยนมา เพี้ยนไป เสพเข้าไปเถอะยา ไหวป่ะ กินเข้าไปสุรา เมามาย จนร่างกายทรุดโทรม เนื้อตัวทรุดโทรมเมื่อตัวเข้าโน้มไปเป็นเนื้อร้าย เขากรีดร้องเสียใจ เขาถดถอยหลังไป เขาหวาดกลัวความตาย เขาหัวใจสลาย ทุกๆวันแต่เช้า เขาจะไปเข้างาน ใครก็คงต้องการปรารถนาเป็นอยู่สบาย ราตรีนี้มืดมนต์ เขาหลุดพ้นจากความทรุดโทรม เถอะไปปลอบประโลม ในปรโลกต่อไป