ชีวิตสัมพันธ์ (สัตว์ป่า)
เผยแพร่เมื่อ: โดย: 60ss
| E F#m | G#m A |
| E F#m | G#m A || E | B |
เจ้านกเอEย เจ้าเคF#mยอยู่บนกอไC#mผ่ถู่ขัBนบทเพลงจากใจAชมไพBร ชมพฤกษ์พนE Bา
ส่งสำเนียEง เสียงธรF#mรมชาติสร้างมC#mาผสBมเสียงเพลงพฤกษAาที่มBาของเสียงดEนตรี B
กู่เรื่องราEว บอกกล่F#mาวถึงความรู้C#mสึกเป็นเพีBยงสามัญสำนึAกและกาBรห่วงหาอาทE Bรตอนนี้เรEา..สิ้นเงF#mาไม้ไม่เหมือC#mนก่อนชุ่มชื่Bนกลับกลายเป็นร้อAนเป็นแล้Bง ระแหง ระเหิE Bด
ความแห้งแล้Eง ความชุ่มชื้G#mนอย่างไหAนที่เราชอบใจBความร่ำรวยE ความยากG#mจนอย่างไหAนที่คนชอบกัBนมันอยู่ที่ควEามสมบูรณ์ของหมู่G#mแมกไม้ต้นสาAย ต้นน้ำลำธารBนะมาจากป่Eาสู่เมือง จากเขG#mาทะมึนหล่อเลี้Aยงผู้คBนในแท่งคอนกรีต
ยาEมนี้เราจึงมF#mาร้องเพลงร่วมร้อAงบรรเลงเสียงเพลBงจากไพรเมืEองนั้นมีความศิC#mวิไลซ์เมื่อมีAป่าไม้ต้นน้ำBลำธารมีEนกกาหากิC#mนบินว่อนมีนกแม่Aลูกอ่อนมีนมBให้ลูกกินคEนหากิน สัตว์G#mหากินเรAาไม่เบียดเบียนกันBและกันต้Eนไม้งาม คG#mนงดงามงาAมน้ำใจไหลเป็นBสายธารชุEบชีวิตทุกฝ่าC#mยเบิกบานมีคAนมีต้นไม้B.. มีสัตว์ป่า
| E A | E A || E A |
ความสมดุEลย์ คือคุF#mณตามธรรมชาติC#mดินน้ำBลมฟ้าอากาEศเติมวาBดชุบชีวิตชE Bน
หมู่ไม้พรEรณ อยู่กัF#mนมาหลายชั่C#mวคนให้ใบB ให้ดอก ให้ผAลให้คBนได้ผลประEโยชน์ B
| * | ** | *** | *** |

เนื้อเพลง ชีวิตสัมพันธ์ (สัตว์ป่า) คาราบาว, คาราวาน, อัสนี-วสันต์, พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ,โฮป, สีเผือก คนด่าเกวียน, อ้อย กะท้อนเจ้านกเอย เจ้าเคยอยู่บนกอไผ่ ถู่ขันบทเพลงจากใจ ชมไพร ชมพฤกษ์พนา ส่งสำเนียง เสียงธรรมชาติสร้างมา ผสมเสียงเพลงพฤกษา ที่มาของเสียงดนตรี กู่เรื่องราว บอกกล่าวถึงความรู้สึก เป็นเพียงสามัญสำนึก และการห่วงหาอาทร ตอนนี้เราสิ้นเงาไม้ไม่เหมือนก่อน ชุ่มชื่นกลับกลายเป็นร้อน เป็นแล้ง ระแหง ระเหิด ความแห้งแล้ง ความชุ่มชื้น อย่างไหนที่เราชอบใจ ความร่ำรวย ความยากจน อย่างไหนที่คนชอบกัน มันอยู่ที่ความสมบูรณ์ของหมู่แมกไม้ ต้นสาย ต้นน้ำลำธารนะ มาจากป่าสู่เมือง จากเขาทะมึน หล่อเลี้ยงผู้คนในแท่งคอนกรีต ยามนี้เราจึงมาร้องเพลง ร่วมร้องบรรเลงเสียงเพลงจากไพร เมืองนั้นมีความศิวิไลซ์ เมื่อมีป่าไม้ต้นน้ำลำธาร มีนกกาหากินบินว่อน มีนกแม่ลูกอ่อนมีนมให้ลูกกิน คนหากิน สัตว์หากิน เราไม่เบียดเบียนกันและกัน ต้นไม้งาม คนงดงาม งามน้ำใจไหลเป็นสายธาร ชุบชีวิตทุกฝ่ายเบิกบาน มีคนมีต้นไม้ มีสัตว์ป่า ความสมดุลย์ คือคุณตามธรรมชาติ ดินน้ำลมฟ้าอากาศ เติมวาดชุบชีวิตชน หมู่ไม้พรรณ อยู่กันมาหลายชั่วคน ให้ใบ ให้ดอก ให้ผล ให้คนได้ผลประโยชน์