มูซาชิ
เผยแพร่เมื่อ: โดย: 60ss
| Cm |
ด้วยไม่มีG# เส้นทางA#ใด ให้ยึดถืD#อด้วยไม่มีG# ความมั่นA#คงใด ไม่เปลี่Cmยนแปลงด้วยไม่มีG#ความสำเร็จใA#ด พอให้ยึD# A#/Dดถือ ในทางโCmลกข้าถึงถืG#อ วิชาดาA#บ เป็นแหล่งพึ่งพิงสุดท้D#าย
โคลG#งกลอน มังกA#รชรา เซกิD#ชูไซที่เคยยึG#ดไว้ย้ำเตือนA#ใจ ให้ฝึกฝCmนพ่ายแG#พ้ ก็ฝึกฝนA#ตน ชนD#ะ ก็ฝึA#/Dกฝนตน CmฝึกฝG#นจนดายในมืA#อ ตัดทิ้งD#ทุกอย่าง
อ่อG#นแอ ข้าต้องA#ฝึกฝน ให้เข้D#มแข็งเข้มG#แข็ง ข้าต้องฝึกA#ฝน ให้อ่อCmนโยนเพื่อให้G#วิถีดาบขอA#งข้าอยู่เหนืD#อคำวิจารA#/D#ณ์ของผู้Cmคนและอยู่เหนืG#อคำชื่นชมA# หรือเหยียดหยาD#ม
เพราะจิตใจG#ที่อ่อนโยนแต่เข้มA#แข็งไม่อาจเกิD#ดขึ้นได้เอA#/DงตามธรรมCmชาติทุกสิ่G#งล้วนมาจากกาA#รทุ่มเทฝึกฝD#น
ข้าฝึกG#ฝน จนทนA#ทานกับความเปลี่ยD#วเหงาทุกคืนG#จึงมีแต่ข้าA#และเงา ตำราและโคมCmไฟ
ร้อยพัG#นตำรา และอักA#ษรได้นำข้าย้อD#นเวลาA#/DหวนกลับไCmปพานพG#บกับความคิดยิ่งใหA#ญ่ของนักปราชญ์โบD#ราณได้พบG#กับความคิดที่ยิ่A#งใหญ่ของนักปราD#ชญ์โบราณ
| G# A# | D# || G# A# | Cm |
| G# A# | D# A#/D Cm A# || G# | A# |
ถึงกลาG#งวัน หรือค่ำคืA#น ข้าไม่อาจD#รู้ฤดูG#กาล หรือปฏิทิA#น ไม่มีควาCmมหมายสามปีG#ที่ปราสาทกะเรียA#นขาวทุกเรื่องราD#วในตัวข้A#/Dาได้เปลี่Cmยนไปแต่รัG#กที่มันมีในใA#จ ไม่เปลี่ยนD#แปลง
เพราะเจ้G#าคือคนที่ข้าปรA#ารถณาแต่เส้นทาD#งที่ข้A#/Dากำลังจะมุ่Cmงไปมันไม่อาG#จจะมีผู้ใA#ด เดินร่วมทาD#ง
ข้าจึงใช้ดาG#บตัดทุกสิ่งทิ้A#งแม่้รักจริD#งจากคA#/Dนรักข้าCmอภัG#ยให้ข้าด้วยโอA#ซึง ยกโทษให้ข้าทีD#อภัG#ยให้ข้าด้วยโอA#ซึง
เพราะชีวิG#ตนักรบอย่างข้าA#เกิดในตอนD#เช้าแต่ไม่อาG#จล่วงรู้ชะตA#ากรรม ในยามCmเย็นดวงดาG#วที่พราวพร่างบA#นฟ้าประกาD#ยจันทรA#/DาสาดแสงCmส่องในมืG#อข้าจึงมีเพียงดาบA#เดี่ยวใจข้ามีเพียงควาD#มเดียวดาย
ข้ายอมโดดG#เดี่ยว เพื่อดาบA#เดี่ยวอย่างเด็ดเดี่ยวแม้D#ต้องเดียวดาย
ข้ายอมโดดG#เดี่ยว เพื่อดาบA#เดี่ยวอย่างเด็ดเดี่ยวแม้D#ต้องเดียวดาย
เนื้อเพลง มูซาชิ Boy Imagine's (บอย อิมเมจิ้น)ด้วยไม่มี เส้นทางใด ให้ยึดถือ ด้วยไม่มี ความมั่นคงใด ไม่เปลี่ยนแปลง ด้วยไม่มีความสำเร็จใด พอให้ยึดถือ ในทางโลก ข้าถึงถือ วิชาดาบ เป็นแหล่งพึ่งพิงสุดท้าย โคลงกลอน มังกรชรา เซกิชูไซ ที่เคยยึดไว้ย้ำเตือนใจ ให้ฝึกฝน พ่ายแพ้ ก็ฝึกฝนตน ชนะ ก็ฝึกฝนตน ฝึกฝนจนดายในมือ ตัดทิ้งทุกอย่าง อ่อนแอ ข้าต้องฝึกฝน ให้เข้มแข็ง เข้มแข็ง ข้าต้องฝึกฝน ให้อ่อนโยน เพื่อให้วิถีดาบของข้า อยู่เหนือคำวิจารณ์ของผู้คน และอยู่เหนือคำชื่นชม หรือเหยียดหยาม เพราะจิตใจที่อ่อนโยนแต่เข้มแข็ง ไม่อาจเกิดขึ้นได้เองตามธรรมชาติ ทุกสิ่งล้วนมาจากการทุ่มเทฝึกฝน ข้าฝึกฝน จนทนทานกับความเปลี่ยวเหงา ทุกคืนจึงมีแต่ข้าและเงา ตำราและโคมไฟ ร้อยพันตำรา และอักษร ได้นำข้าย้อนเวลาหวนกลับไป พานพบกับความคิดยิ่งใหญ่ ของนักปราชญ์โบราณ ได้พบกับความคิดที่ยิ่งใหญ่ ของนักปราชญ์โบราณ ถึงกลางวัน หรือค่ำคืน ข้าไม่อาจรู้ ฤดูกาล หรือปฏิทิน ไม่มีความหมาย สามปีที่ปราสาทกะเรียนขาว ทุกเรื่องราวในตัวข้าได้เปลี่ยนไป แต่รักที่มันมีในใจ ไม่เปลี่ยนแปลง เพราะเจ้าคือคนที่ข้าปรารถณา แต่เส้นทางที่ข้ากำลังจะมุ่งไป มันไม่อาจจะมีผู้ใด เดินร่วมทาง ข้าจึงใช้ดาบตัดทุกสิ่งทิ้ง แม่้รักจริงจากคนรักข้า อภัยให้ข้าด้วยโอซึง ยกโทษให้ข้าที อภัยให้ข้าด้วยโอซึง เพราะชีวิตนักรบอย่างข้าเกิดในตอนเช้า แต่ไม่อาจล่วงรู้ชะตากรรม ในยามเย็น ดวงดาวที่พราวพร่างบนฟ้า ประกายจันทราสาดแสงส่อง ในมือข้าจึงมีเพียงดาบเดี่ยว ใจข้ามีเพียงความเดียวดาย ข้ายอมโดดเดี่ยว เพื่อดาบเดี่ยว อย่างเด็ดเดี่ยวแม้ต้องเดียวดาย ข้ายอมโดดเดี่ยว เพื่อดาบเดี่ยว อย่างเด็ดเดี่ยวแม้ต้องเดียวดาย